Ut Virtutibus

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Te autem hortamur omnes, currentem quidem, ut spero, ut eos, quos novisse vis, imitari etiam velis. Equidem etiam Epicurum, in physicis quidem, Democriteum puto. Esse enim, nisi eris, non potes. Haec igitur Epicuri non probo, inquam. Cave putes quicquam esse verius. Iam doloris medicamenta illa Epicurea tamquam de narthecio proment: Si gravis, brevis;

At enim, qua in vita est aliquid mali, ea beata esse non potest. Cum ageremus, inquit, vitae beatum et eundem supremum diem, scribebamus haec. Neminem videbis ita laudatum, ut artifex callidus comparandarum voluptatum diceretur. Aliter enim nosmet ipsos nosse non possumus.

Cupiditates non Epicuri divisione finiebat, sed sua satietate. Cui Tubuli nomen odio non est? Certe, nisi voluptatem tanti aestimaretis. Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Cum ageremus, inquit, vitae beatum et eundem supremum diem, scribebamus haec. Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam. Neque enim civitas in seditione beata esse potest nec in discordia dominorum domus; Quid enim mihi potest esse optatius quam cum Catone, omnium virtutum auctore, de virtutibus disputare? Graecum enim hunc versum nostis omnes-: Suavis laborum est praeteritorum memoria. Experiamur igitur, inquit, etsi habet haec Stoicorum ratio difficilius quiddam et obscurius.

Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas. Duo Reges: constructio interrete. Ergo instituto veterum, quo etiam Stoici utuntur, hinc capiamus exordium. Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt. Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est; Si stante, hoc natura videlicet vult, salvam esse se, quod concedimus; Sed eum qui audiebant, quoad poterant, defendebant sententiam suam.